بهترین کارت گرافیک‌های انویدیا در 20 سال گذشته (5 مدل)

انویدیا از سال 1993 شروع به کار کرد و به ندرت در تولید محصولات جدید با شکست مواجه شد. این کمپانی خیلی از رقبای خودش رو از بازار خارج کرد و این بیشتر به‌خاطر محصولاتی بود که به‌دلیل کیفیت بالا امکان رقابت نداشتن. انویدیا یک سری از بهترین کارت‌ گرافیک‌ها رو تولید کرد و در پیشرفت سخت‌افزارهایی که Deeplearning و هوش مصنوعی رو ممکن کردن تاثیر بسزایی داشت. با این حال، نقاط ضعفی هم دارن، مثل کارت‌ گرافیک‌های پرقدرت و بسیار گرون قیمت مدل RTX 40 که با قابلیت Frame Generation سوالات زیادی رو مطرح می‌کنه. تا آخر این مقاله با بهترین کارت گرافیک‌های انویدیا در 20 سال گذشته همراه بنچفا باشید.

در ابتدا بیاید از حالت نسبتاً ناامیدکننده فعلی بیرون بریم و به گذشته هیجان‌انگیز انویدیا نگاهی بندازیم. واقعاً شگفت‌انگیزه که چه تعداد کارت‌ گرافیک انویدیا در 24 سال از زمان تأسیس برند جی‌فورس ساخته شدن و بیشتر این‌ها تونستن به رقابت با بهترین‌های AMD بپردازن. در ادامه قصد داریم پنج کارت گرافیک که بهترین GPUهای گیمینگ انویدیا هستن و طی 20 سال گذشته تولید شدن رو معرفی کنیم و کمی درباره اون‌ها بیشتر بدونیم.

5 — کارت گرافیک RTX 3060 با حافظه 12 گیگابایت

پنجمین مورد از لیست بهترین کارت گرافیک‌های انویدیا در 20 سال گذشته بدون شک کارت گرافیک کارت گرافیک RTX 3060 با حافظه 12 گیگابایته. روی کاغذ، سری 30 RTX کارت گرافیک‌های انویدیا در سال 2020 خیلی خوب و قابل توجه بودن. این سری دارای معماری بهتر با ردیابی نور و هسته‌های تنسور بهبود یافته بود و عملکرد خام بیشتری ارائه می‌داد و حتی ساختار قیمت‌گذاری جذابی داشت. اما در عمل، قیمت‌گذاری در فروشگاه‌ها به هیچ عنوان به قیمت مشخص شده انویدیا نمی‌رسید. پیدا کردن کارت گرافیک سری 30 به قیمت نمایندگی توقع خیلی زیادی بود یا حتی هر کارت گرافیکی در اون دوره. (به‌دلیل گرم بودن بازار ماینینگ)

با این حال، در ماه‌های پس از انتشار سری 30 در اواخر سال 2020 ، انویدیا به کارش ادامه داد و مدل‌های جدیدی رو به خط تولید اضافه کرد و کارت گرافیک‌های میان‌رده محبوبی تولید کرد. محصولات میان‌رده خیلی مهم بودن، چون مدل‌های قبلی سری 20 RTX با RTX 2060 و 2060 سوپر خیلی مورد توجه کاربرها قرار گرفته بودن و تونستن به فروش خوبی برسن. با توجه به این که هرکسی با قصد خریدن یک کارت گرافیک در سال 2021، باید به هزینه زیادی پرداخت می‌کرد، انویدیا با کارت گرافیک RTX 3060 همه رو شگفت‌زده کرد.

انویدیا همیشه در تولید محصولات میان‌رده خودش خیلی موفق نبوده، اما RTX 3060 استثنای بزرگی بود. این یک پیشرفت قابل توجه نسبت به RTX 2060 در عملکرد محسوب میشد و به‌ویژه دارای دوبرابر VRAM با 12 گیگابایت حافظه بود. این بیشتر از حافظه‌ VRAM کارت گرافیک RTX 3080 معمولی با 10 گیگابایت بود (البته یک نسخه 12 گیگابایتی از 3080 وجود داشت که خیلی در دسترس نبود). چنین پیشرفت بزرگی برای انویدیا واقعاً قابل توجه بود. (باید بگیم که ما در این بحث RTX 3060 نسخه 8 گیگابایت رو در نظر نمی‌گیریم و درباره نسخه 12 گیگابایتی صحبت می‌کنیم.)

یه چیز عجیب دیگه این بود که کارت‌های میان‌رده رقیب ای‌ام‌دی، که معمولاً خیلی توانمندن، این بار خیلی هم قدرتمند نبودن. کارت گرافیک‌های RX 6600 و 6600 XT قدرت خوبی داشتن، ولی فقط با 8 گیگابایت VRAM، مجبور بودن از FSR 1.0 به جای DLSS استفاده کنن و ماه‌ها بعد از باقی محصولات، وارد بازار شدن. ای‌ام‌دی در مقایسه با بقیه سری 30 خوب عمل کرد و معمولاً مزیت ظرفیت VRAM ارائه می‌کرد، ولی کارت‌های Navi 23 استثناء بودن.

البته، در همین زمان مشکل کمبود GPU وجود داشت و RTX 3060 هم از این مشکل مستثنی نبود. حتی با اولین تلاش انویدیا برای محدود کردن استخراج اتریوم. در نهایت، در سال 2022، کمبود کارت گرافیک در بازار کمی فروکش کرد و این باعث شد که 3060 یکی از ارزان‌ترین GPU ها باشه. 3060 هرگز به مبلغ پیشنهادی خودش 329 دلار نرسید، در حالی که 6600 و 6600 XT هر دو خیلی زود به زیر 300 دلار رسیدن. علاوه‌براین، FSR 2.0 بهبود‌ کیفیت و عملکرد زیادی ارائه داد که با DLSS رقابتی‌تر شد و مزیت 3060 رو کاهش داد.

به هر حال، کارت گرافیک RTX 3060 به‌عنوان یکی از بهترین GPUهای میان‌رده انویدیا وارد بازار شد. به‌غیراز مشکلات قیمت و دسترسی، این یک کارت عالی بود که بی‌تردید با ای‌ام‌دی رقابت می‌کرد. همچنین، مخصوصاً در مقایسه با بقیه 30-سری، که تقریباً همیشه خیلی گرون یا با VRAM خیلی کم بودن، واقعاً منحصربه‌فرد بود. متاسفانه کارت گرافیک RTX 4060 اکثر پیشرفت‌ها رو به هم ریخت.

4 — کارت گرافیک GeForce GTX 680

خیلی کم پیش اومده که انویدیا یک اشتباه جدی بکنه، اما یکی از بدترین‌ها، معماری Fermi بود که اولین‌بار در کارت گرافیک GTX 480 در میانه سال 2010 به کار رفت و دقیقاً اون چیزی نبود که انویدیا نیاز داشت. چون تنها یک افزایش بسیار کم در عملکرد نسبت به سری 200 ارائه داد و در عوض مصرف برق بیش از حد زیادی داشت. اوضاع خیلی بد بود که انویدیا یک نسخه دیگه از Fermi و سری 500 GTX رو قبل از پایان 2010 با عجله عرضه کرد که خوشبختانه منجر به یک محصول موثرتر و بهتر شد.

معماری Fermi بدون شک باعث شد انویدیا یکم بیشتر درون رو نگاه کنه و شرکت استراتژی سنتی‌ خودش رو بازنگری کنه. بیشتر دهه‌ 2000، انویدیا در مقابل Radeon (که ابتدا متعلق به ATI و بعد به AMD بود) در زمینه‌ی نودها عقب افتاده بود. در حالی که نودهای جدید بهبود بهره‌وری، عملکرد و چگالی ارائه می‌دادن، اما استفاده از اونها هزینه بسیار بیشتری داشت. تا اواسط دهه‌ 2000، استراتژی اصلی انویدیا این بود که GPUهای بزرگ روی نودهای قدیمی بسازه که این اغلب کافی بود تا محصولات GeForce رو در رده‌ اول قرار بده.

تجربه معماری Fermi برای انویدیا خیلی دردناک بود و شرکت تصمیم گرفت در اوایل سال 2012 به همراه AMD به نود 28 نانومتری برسه. Kepler، اولین GPU 28 نانومتری انویدیا، یک چیپ متفاوت از Fermi و معماری‌های قبلی انویدیا بود. این تراشه از آخرین فرآیند استفاده کرد و نسخه بزرگترش 300 میلی‌متر مربع بود و بهره‌وری بالایی ارائه می‌داد. در همین راستا رقابت بین فلگشیپ‌های رقیب انویدیا و ای‌ام‌دی در سال 2012 قرار بود خیلی متفاوت باشه.

اگرچه ای‌ام‌دی با HD 7970 اولین شلیک رو کرد اما انویدیا سه ماه بعد با GTX 680 به وسیله‌ی Kepler پاسخ این حمله رو داد. نه تنها 680 سریع‌تر از 7970 بود، بلکه کارآیی بالاتر بود. 

انویدیا عنوان پیشتاز کارایی رو برای مدت طولانی حفظ نکرد و با ورود HD 7970 GHz Edition و درایورهای بهتر عملکرد ای‌ام‌دی پیشرفت کرد و جلو افتاد، اما هنوز هم انویدیا در بهره‌وری انرژی و بهره‌وری فضا جلوتر بود. 

اگرچه امروزه به‌خوبی از این موضوع یاد نمی‌شه، اما کارت گرافیک GTX 680 باید یاد دوستداران سخت‌افزار بمونه. انویدیا با استفاده از استراتژی ای‌ام‌دی یک بهبود بسیار چشم‌گیر روی معماری ناامیدکننده Fermi کسب کرد. 

3 — کارت گرافیک GeForce GTX 980

از ظهور رقابت Nvidia در مقابل AMD/ATI در اوایل دهه 2000 تا اوایل دهه 2010، هر دو GeForce و Radeon نسل به نسل به همدیگه زخم می‌زدن. Nvidia در بیشتر اوقات برنده بود، اما معمولاً محصولات ATI (و بعداً AMD) خیلی از اون دور نبودن؛ تنها زمانی که یکی از طرفین به‌طور کامل شکست خورد وقتی بود که Radeon 9700 Pro از GeForce 4 Ti 4600 Nvidia به‌طور کامل شکست خورد و رسما اون رو نابود کرد. با این حال چندین بار، Nvidia خیلی نزدیک به تکرار این وضعیت بود.

در اواخر دهه 2010 میلادی، به‌نظر می‌رسه راه برای Nvidia هموارتر شده بود. کارخانه‌های نیمه‌رسانای در سراسر جهان مشکلات جدی در فراتر رفتن از نود 28 نانومتر داشتن، از جمله شریک تولید GPUهای Nvidia و AMD یعنی TSMC. این یعنی که Nvidia می‌تونست با استراتژی قدیمی خود، تولید GPUهای بزرگ رو در نودهای قدیمی انجام بده بدون نگرانی از پاسخ AMD با یک نود تازه. به اضافه اینکه AMD در معرض خطر ورشکستگی بود، در واقع هیچ منابعی برای رقابت با Nvidia نداشت. 

دوستان می‌تونید داستان و تاریخچه شرکت AMD این غول دنیای تکنولوژی رو به صورت یک ویدئو در کانال یوتوب ما ببینید. 

همین دو عامل که در اون زمان تداخل داشتن، باعث شدن تا طوفانی واقعی به‌وجود بیاد. Nvidia قبلاً با معماری Kepler در سری GTX 600 و 700 کار قابل احترامی انجام داده بود، اما معماری جدید Maxwell برای سری GTX 900 (و GTX 750 Ti) چیز دیگه‌ای بود. این معماری عملکرد، کارایی انرژی و چگالی بیشتری رو از نود 28 نانومتری ارائه داد.

نخستین کارت گرافیک یعنی GTX 980 به عمکلرد خوب خودش با R9 290X از AMD و GTX 780 Ti نسل گذشته خود Nvidia جایگزین شد. کارت گرافیک GTX 980 سریع‌تر، کارآمدتر و کوچک‌تر بود، اما برخلاف 680، رهبری GTX 980 در این زمینه‌ها بسیار عظیم بود. GTX 980 تقریباً دو برابر کارآمدتر از 290X بود، حدود 15٪ سریع‌تر عمل می‌کرد و تقریباً 40 میلی‌متر مربع از مساحت دای مصرفی اون کاسته شد. در مقایسه با 780 Ti 980 تقریباً 40٪ کارآمدتر بود، حدود 10٪ سریع‌تر عمل می‌کرد و مساحت دای اون بیش از 160 میلی‌متر مربع کمتر بود.

این یک پیروزی به اندازه Radeon 9700 Pro نبود، اما باز هم بزرگ بود. به‌جای پاسخ با یک GPU بد، AMD هیچ چیزی برای رقابت با Nvidia نداشت. تنها چیزی که AMD در سال 2014 میلادی می‌تونست انجام بده، زنده نگه داشتن سری Radeon 200 خودش بود.

در سال 2015، AMD تلاش کرد دوباره به رقابت برگرده. اما فقط در سطح بالا. تصمیم گرفت تا سری Radeon 200 رو از سطح پایین تا میان‌رده رو به بالا به نام Radeon 300 بازنگری و سپس از سری Fury جدید خودش استفاده کنه. با این حال، Nvidia یک GPU Maxwell رو در صف عرضه داشت تا امید AMD به R9 Fury X رو نابود کنه و کارت گرافیک GTX 980 Ti همین کار رو کرد. با ۶ گیگابایت حافظه، 980 Ti گزینه قابل توجه‌تری نسبت به Fury X با 4 گیگابایت حافظه شد (که در واقع یک کارت قدرتمند بود).

گرچه یک پیروزی عالی برای Nvidia بود، اما سری GTX 900 دید کلی کارت‌ گرافیک‍‌های گیمینگ رو به‌طور دائمی تغییر داد. Fury X آخرین کارت گرافیک اصلی و رقابتی AMD تا سال 2020 بود. البته AMD دوباره به‌تولید کارت‌  گرافیک اصلی بازگشت، اما Maxwell واقعاً Radeon رو نابود کرد و مدت‌ها نتونست این رو جبران کنه.

2 — کارت گرافیک GeForce 8800 GTX

دهه 2000 نشون داد که چطور کارت‌ گرافیک‌های مدرن از دو طراح معروف Nvidia و ATI (حالا AMD) در زمینه‌های حیاتی پیشرفت می‌کنن. GeForce 256 از Nvidia با ارائه تصاویر سه‌بعدی به‌وسیله سخت‌افزار و روشنایی ترانسفورم شده، در حالی که Radeon 9700 پرو از ATI نشون داد که GPU‌ها باید دارای سخت‌افزار محاسباتی بیشتر باشن (در عین حال بزرگ). وقتی Nvidia در سال 2002 با شکست جدی در برابر Radeon 9700 پرو روبرو شد، واقعا این درس رو به جدیت در دستور کارش قرار داد و شروع به ساخت GPU‌های بهتر کرد.

هرچند AMD جنگ رو آغاز کرده بود، اما Nvidia مصمم بود که اون رو ببره. هر دو Nvidia و AMD تا اواخر سال 2006 GPU‌هایی با اندازه‌های حدود 300mm2 یا شاید بزرگ‌تر ساخته بودن، اما معماری Tesla از Nvidia تا نزدیک به 500mm2 با چیپ فلگشیپ G80 رفت. امروزه این اندازه به عنوان یک اندازه نمونه برای یک GPU اصلی به حساب میاد، اما در اون زمان به شدت نوآورانه بود.

Tesla با کارت گرافیک GeForce 8800 GTX در اواخر سال 2006 معرفی شد و یک ضربه به AMD وارد کرد که به مراتب با چیزی که Radeon 9700 پرو چهار سال پیش به Nvidia وارد کرده بود، مقایسه می‌شد. مشخصات کارت گرافیک‌های 8800 GTX و Radeon X1950 XTX نشان‌دهنده این بود که 8800 GTX تقریباً 150mm2 بزرگ‌تره. 8800 GTX بسیار سریع بود، همچنین برای اون زمان نسبت به نیاز برق کمی افت می‌کرد، پس ما باید از 8800 GTX به‌خاطر عادی کردن GPU‌ها با TDP بیش از 150 وات تشکر کنیم — حتی اگر این مسئله امروزه خیلی قدیمی به‌نظر برسه.

اگرچه ATI اختراع کننده BFGPU بود، اما نتوست با 8800 GTX رقابت کنه. یعنی سری HD 2000 که از نظر اندازه‌ حدود 420mm2 بود، نتوست با چیپ G80 و معماری Tesla همگام بشه. ATI به‌جای این که راهکارها رو تغییر بده، شروع به تمرکز بر ساخت GPU‌های کوچک‌تر، با کارایی بیشتر و چگالی کارایی بالاتر کرد. سری HD 3000 که پرچمدار اون یعنی HD 3870 به اندازه‌ای کوچک بود که تقریباً 200mm2 اندازه اون بود و HD 4000 و 5000 بعد از اون با اندازه‌های مشابه کار رو دنبال کردن.

در دوره‌های اخیر، Nvidia عادت کرده که GPU‌های قدرتمند خودش رو با GPU‌های قدرتمندتر دیگه جایگزین کنه تا به AMD یادآوری کنه که کی رئیسه :))) اما در اون زمان Nvidia اینجوری نبود. معماری Tesla به اندازه‌ای خوب بود که Nvidia تصمیم گرفت اون رو دوباره برای سری GeForce GTX 9000 استفاده کنه که در واقع تقریباً همون سری GeForce 8000 با افزایش کارایی بود.

اگرچه 8800 GTX الان خیلی قدیمیه. اما در زمینه‌های دیگه خیلی مدرن و قابل توجهه. این کارت گرافیک دو کانکتور برق 6 پین داشت و تنها DirectX 10 را پشتیبانی می‌کرد. پس برای بازی‌های جدید تقریباً قابل استفاده نیست.

1 — بهترین کارت گرافیک‌های انویدیا، GeForce GTX 1080 Ti

Nvidia یک رکورد باورنکردنی با GPU‌های 28nm داشت: سری GTX 600 و 700، و 900. همه با موفقیت از کارت‌های رقابتی AMD پیشی گرفتن و هر پیروزی بزرگ‌تر از پیش بود. AMD اصولاً بعد از Fury X از ساخت GPU‌های پرچمدار عقب کشید و این Nvidia رو به عنوان تنها تولیدکننده‌ی GPU‌های پرچمدار وارد نسل بعدی کرد.

در عجیب‌ترین حالت برای AMD، درست در همان زمانی که نود 16nm تازه TSMC برای تولید انبوه آماده می‌شد، AMD نمی‌تونست هزینه تولید کارت‌ گرافیک‌ها رو برای پرداخت به TSMC تحمل کنه، به جای اون به شریک تولید CPU قدیمیش یعنی GlobalFoundries روی آورده بود که لایسنس 14nm سامسونگ رو داشت. اما باید بدونید که نود 16nm TSMC به شدت بهتر بود.

معماری Pascal 16nm به بسیاری از جهات تنها یک مدل کوچک‌تر از معماری Maxwell بود و تعداد کمی از ویژگی‌های جدیدی که معرفی کرد، برای واقعیت مجازی بود. همچنین VXAO، یا Voxel Ambient Occlusion، که تنها در یک بازی استفاده شد: بازی Rise of the Tomb Raider. هرچند باید بدونید که این قابلیت به راه‌اندازی ردیابی‌پرتو نور یا همون ری‌ترسینگ کمک کرد.

در سال 2016، کارت گرافیک GTX 1080 به‌عنوان GPU اصلی، ارتقاء‌های GTX 980 رو نسبت به سری 700 کوچیک نشون داد. نسبت به گرافیک پرچمدار قبلی، کارت گرافیک 1080 تقریباً 30٪ سریع‌تر، تقریباً دو برابر بهره‌وری بیشتر و نزدیک به نصف اندازه مدل قبلی رو داشت. معماری Maxwell به وضوح توسط نود 28nm که از اون استفاده می‌شد، محدود شده بود و مهاجرت به 16nm با Pascal این مشکل رو حل کرد.

مثل سال 2014، AMD هیچ پرچمدار جدیدی برای مقابله با GTX 1080 و 1070 آماده نداشت و به‌جای اون به R9 Fury X و R9 Fury معمولی و همچنین R9 Nano قدیمی اتکا کرد. در ادامه AMD کارت RX 480 رو معرفی کرد. گرچه کارت گرافیک خوبی بود، اما رقیبش GTX 1060 از Nvidia هم عملکرد بسیار خوبی داشت. به‌روزرسانی‌های درایور و 2GB اضافی VRAM در 480 به AMD کمک کرد تا در بخش GPUهای میان‌رده رقابتی بمونه که در این زمان نقطه قوت اصلی این شرکت محسوب می‌شد.

با 1080، Nvidia نه فقط در سال 2016 بلکه همچنین در سال 2017 که پرچمدارهای RX Vega از AMD در نهایت عرضه شدن، برنده شد. AMD به‌سختی موفق شد که در عملکرد با 1080 و 1070 همگام بشه. اما در بهره‌وری به‌شدت عقب افتاد. البته Nvidia با یک GPU Pascal حتی بزرگترتر، GTX 1080 Ti، سه ماه پیش از AMD عمل کرد. Fury X حداقل می‌تونست ادعا کنه که تقریباً با 980 Ti عملکرد مشابهی داره اما Vega 64 حتی نمی‌تونست به 1080 Ti نزدیک بشه.

امروزه، سری 10 کارت گرافیک‌های انویدیا به‌خاطر عملکرد، بهره‌وری و قیمت مناسبش یادآوری خوبی از زمان اوج این شرکت محسوب میشه. می‌شه گفت که این سری آخرین سری خوب کارت‌های گرافیک انویدیا بوده، چرا که سری‌های 20، 30 و 40 RTX واقعاً پیشرفت گسترده‌ای از محصولات سری 10 رو تکرار نکردن. انویدیا وقت داشت که نه فقط کارت‌های پرچمدار 700 دلاری مثل GTX 1080 رو عرضه کنه، بلکه یک کارت 1050 دلاری هم که واقعاً برای اون زمان خوب بود رو وارد بازار کنه. سری 10 واقعاً یکی از بهترین زمان‌ها برای گیمرهای PC بود چون می‌تونستن با هزینه به نسبت پایین عملکرد فوق‌العاده‌ای رو روی سیستمشون دریافت کنن.

بهترین گرافیک بود، بدترین گرافیک بود — GeForce RTX 4090

کارت گرافیک RTX 4090 از این لیست کاملاً پاک شده بود و خیلی شک داشتم که این کارت رو اضافه کنم یا نه. کارت گرافیک RTX 4090 بدون شک یک GPU سریع با سخت‌افزار عالیه. اما همچنین صحبت درباره اون پیچیده‌ست. بنابراین ما تصمیم گرفتیم که این (افتخار؟) با این مدل به اتمام برسه. بهترین گرافیک بود، بدترین گرافیک بود…

4090 مانند 980 Ti و 1080 Ti از گذشته‌ست، چون  در حال حاضر سریع‌ترین GPU برای بازی به حساب میاد. RX 7900 XTX رقیب AMD در قدرت خام تفاوت زیادی نداره اما 4090 در ری‌تریسینگ تفاوت عظیمی به‌دست میاره و DLSS کمی بهتر از FSR ظاهر میشه. 

علاوه‌بر اینها دو ویژگی منفی وحشتناک در 4090 وجود داره که خیلی سخته بهشون نپردازیم. موضوع کلی مصرف بیش از 400 وات و استفاده از کانکتور ۱۲VHPWR مشکل‌سازه. حتی اگه سوکت برق حالا عوض و بازنگری شده باشه، این موضوع چیزی رو درباره کارت‌های 4090 زیادی که قبل از بازطراحی ساخته شدن تغییر نمی‌ده. احتمالاً میشه گفت که 4090 فقط به‌این‌دلیل می‌تونه یه فاجعه باشه. 

4090 همچنین نشون‌دهنده اینه که چقدر بازی کردن روی PC در 5 سال گذشته گرون‌تر شده. با MSRP حدود 1600 دلار که انویدیا برای این کارت در نظر گرفته، میشه یه PC کامل با یه سخت‌افزار بازی خوب خرید. البته 4090 فقط دنباله‌ای از 3090 در موضوع قیمت‌گذاریه، ولی 3090 از همون ابتدا برنامه‌ریزی شده بود به عنوان یک GPU لوکس درجه Titan باشه. RTX 3080 عملکردی مشابه 3090 داشت؛ اما 4080 به مراتب کندتر از 4090 ظاهر میشه.

خیلی سخته بگیم که 4090 جانشین مستقیم 980 Ti و 1080 Ti بوده وقتی اینقدر گرونه. این دو کارت به‌خاطر ارزش خریدشون نسبت به عملکرد تحسین شدن، با قیمت‌هایی که هر کدومشون به ترتیب در لانچ 649 و 699 دلار بود. امروزه حتی نمی‌تونید یه 4090 رو با قیمت متوسط معقول MSRP حدود 1599 دلار پیدا کنید. چون ارزون‌ترین مدل‌ها عمدتاً 2000 دلار یا بیشتر هستن.

در این مطلب به بهترین کارت گرافیک‌های انویدیا پرداختیم. الان خیلی واضحه که کارت گرافیک RTX 4090، گرچه در بسیاری از جنبه‌ها فوق‌العاده‌ست، نمی‌تونه یکی از بهترین GPUهای انویدیا باشه و این کمی تاسف‌آوره. اگر یه کانکتور بدون مشکل داشت و با 1000 دلار هم قیمت‌گذاری بشه، اون وقت می‌تونست جلوه‌گر بعدی GTX 1080 Ti باشه. به جاش، ما هنوز منتظر قهرمان جدیدی در سال‌های آینده‌ایم. به‌هرحال می‌تونیم امیدوار باشیم، درسته؟!